Deel jouw ervaring

Ervaringsverhalen

Angela

Angela heeft afgelopen jaar een IPS-traject doorlopen bij Roads en is daar zeer tevreden over.

” Als ik anderen zou adviseren over een IPS traject, kan ik alleen maar aanraden om het te doen.”

Kun je iets over jezelf vertellen? 

Mijn naam is Angela, ik ben 34 jaar oud, heb twee kinderen en woon in Amsterdam. In mijn vrije tijd hou ik van koken en muziek.

Hoe ben je bij Roads terecht gekomen?

Dat is gebeurd via Jellinek. Ik zat in de ziektewet i.v.m. een enkelblessure. Dat was gebeurd toen ik  werkzaam was in een café als bardame. Toen ik hierdoor niet meer kon werken stond mijn leven ineens helemaal stil. Ik was voorheen altijd heel druk en opeens viel dat weg. Dat werd mij mentaal heel zwaar. Ik heb toen redelijk snel aan de bel getrokken en aangegeven dat ik een bepaalde dagbesteding nodig had. Structuur is voor mij belangrijk. Als ik dat niet heb, kom ik gewoon niet goed uit de verf.

Bij mijn toenmalige werkgever heb ik aangegeven dat ik niet meer terug wilde komen. Ik zag mezelf niet meer in de horeca werken en toen ben ik ziek uit dienst gegaan. Vervolgens ben ik het traject bij Roads gestart met mijn coach.

Kun je wat vertellen over jouw traject?

In het begin wist ik eigenlijk niet zo goed wat het in hield. Maar vanaf het begin had ik een klik met mijn coach. Ze begreep me en wist hoe ze met mij moest omgaan. Gedurende het traject liepen we tegen wat zaken aan en onze communicatie was altijd open en eerlijk. Als ik een keer geen zin had of rust nodig had dan kon ik dat gewoon aangeven. Die vrijheid en het respect was heel prettig. Ze wilde me vooral kansen geven en dat voelde heel goed. Het doel was natuurlijk begeleiden naar werk maar door de coronacrisis is dit nu nog even niet gelukt. Ik was via Roads een tijd terug wel aan een baan gekomen als contentmanager. Helaas staat dit even on hold.

Wat betekent werk voor jou?

Als ik niets doe, word ik snel lamlendig. Werk geeft me zelfvertrouwen en ik heb het echt nodig. Ik word gelukkig van werken. Die tijd niets doen tijdens mijn ziekteverlof was wel echt even nodig om bij te komen.  Ik merkte toen ook dat ik tegen een burn-out aan zat. Ik denderde altijd maar door.

Tijdens mijn traject vond ik het wel belangrijk bezig te blijven en toen ben ik begonnen met filmen. Dat was een droom van mij en door de support van mijn coach ben ik ermee gestart.

Ben je open geweest over je traject richting je naasten? 

Jazeker, ik was hier altijd open over binnen mijn omgeving. Als je wilt veranderen en groeien is het cruciaal om dit ook te delen. Als je aangeeft waar je mee worstelt dan kunnen mensen je ook sneller helpen.

Hoe zou je jouw traject samenvatten?

Het was voor mij echt life changing. Vooral de goede band met mijn coach was daar een key factor in. Zij begreep mij volkomen en ik voelde me veilig bij haar. Als ik anderen zou adviseren over een IPS traject, kan ik alleen maar aanraden om het te doen. Als ik anderen zou adviseren over een IPS traject, kan ik alleen maar aanraden om het te doen. Als je eraan begint, ben zo transparant en eerlijk mogelijk. Dat is altijd het beste.

Stel dat je nu een baan krijgt, zou je dan open zijn over wat je hebt doorlopen?

Op zich ben ik heel privé dus dat zou ik niet zo snel doen. Maar als er een situatie is waarin het wel goed is om het te delen zou ik dat wel doen.

Wat zijn nu je toekomstplannen?

Hopelijk kan ik alsnog beginnen bij die leuke baan. Verder ben ik spiritueel ingesteld en mediteer ik veel. Dat wil ik blijven doen en houdt me in balans en geeft me rust. Van de therapieën die ik heb gevolgd was het traject bij Roads een van de fijnste ervaringen.

Angela is een gefingeerde naam, in verband met de privacy van de geïnterviewde. 

Sascha

“Door het netwerk van mijn re-integratieadviseur heb ik twee werkervaringsplekken bemachtigd, waarvan één nu is uitgemond in een baan!”

“Via de arbeidsdeskundige van de Arbodienst hoorde ik over Roads. Het eerste contact met Roads was een netwerkgesprek met mijn re-integratieadviseur Henriëtte. Tijdens het gesprek gingen we samen oriënteren op wat voor soort banen ik leuk vond.”

Het re-integratietraject bij Roads

“Ik had om de tijd afspraken met mijn re-integratieadviseur. Het is fijn te weten dat er iemand met je mee kan denken. Ik vond het bijvoorbeeld erg prettig dat mijn re-integratieadviseur mee ging naar het UWV, omdat het een hele nieuwe en uitzonderlijke situatie was voor mij. Het netwerk van mijn re-integratieadviseur heeft mij geholpen om diverse ingangen bij organisaties te hebben. Mede door Roads is mijn CV mooi vormgegeven door het gebruik van grafische programma’s. De sociale firma Print & Pixels heeft dit voor mij gedaan.”

Succesvolle re-integratie

“Door het stellen van de juiste vragen sta je als cliënt stil bij hoe het met je gaat en hoe dit zich verhoudt met werk. Door het netwerk van mijn re-integratieadviseur heb ik twee werkervaringsplekken bemachtigd, waarvan één nu is uitgemond in een baan! Wat ik anders doe dan vroeger? Het re-integratietraject bij Roads heeft mij nieuwe inzichten gegeven. Ik werk iets minder hard en werk niet meer in het weekend. Er is een betere balans tussen werk en privéleven. Werkplezier betekent voor mij afwisseling, autonomie, een gevoel van voldoening en contact met collega’s.”

Begeleiding door Roads

“De begeleiding bij Roads heb ik ervaren als heel fijn. De re-integratieadviseur wil altijd meedenken en houdt rekening met jouw specifieke situatie. Heel waardevol dat Henriëtte mee ging naar het UWV. Welke tips wil ik delen? Kijk wat bij je past en ga op dat spoor verder. Blijf proberen, want er komt uiteindelijk zeker iets op je pas wat bij jou en jouw kwaliteiten past!”

Sascha is een gefingeerde naam, in verband met de privacy van de geïnterviewde. 

Brenda

“Het re-integratietraject bij Roads heeft mij meer zelfvertrouwen gegeven!”

“Ik ben bij Roads terecht gekomen doordat ik vastliep op mijn werk. Na een goed gesprek met de arbeidsdeskundige hebben we er gezamenlijk voor gekozen om met iemand bij Roads te gaan praten. Re-integratie was erg moeilijk voor me. Mijn zelfbeeld was verstoord en ik was redelijk in paniek en onzeker.”

Het re-integratietraject bij Roads

“Het eerste contact verliep per mail, vervolgens heb ik een afspraak gemaakt met mijn coach. We zijn met elkaar in gesprek gegaan en ik kon zonder druk of vooroordeel mijn verhaal doen. Ik vond dit heel lastig en wist mij geen raad, maar ik kreeg de ruimte om vertrouwen te krijgen in het re-integratietraject. Het traject was gericht op re-integratie tweede spoor.  Door middel van beroepstesten, netwerkgesprekken en vrijwilligerswerk wist ik uiteindelijk welke richting ik op wilde gaan.”

Ondersteuning beroepsoriëntatie

“Het belang van netwerkgesprekken en testen zijn hierin bepalend geweest. Deze gesprekken gaven mij een goed gevoel en hierdoor kreeg ik duidelijkheid in de richting die ik op wilde. Door het verrichten van vrijwilligerswerk kreeg ik meer zelfvertrouwen en kwam ik langzaam weer op gang in het arbeidsproces. Mijn coach stelde voor om vrijwilligerswerk te gaan doen bij een bedrijf dat perfect aansloot op mijn behoefte. Een veilige omgeving waar ik kon herstellen en tegelijkertijd de ruimte kreeg om te werken aan mijn persoonlijke doelen. De begeleider was bekend met Roads en na een kennismakingsgesprek kon ik hier aan de slag als ‘volwaardig” lid van het team. Dat was voor mij erg belangrijk en heeft een enorme boost gegeven aan mijn herstel op de arbeidsmarkt. Ik kreeg weer motivatie en durfde zelf bedrijven te benaderen.”

Succesvolle re-integratie

“Het re-integratietraject bij Roads heeft mij meer zelfvertrouwen gegeven! De samenwerking met mijn coach verliep goed waardoor ik mij kon openstellen. Mede door het re-integratietraject sta ik anders in het leven. In mijn privéleven, maar ook binnen mijn werk. Ik heb mijzelf goed leren kennen en ook weet ik mijn grenzen aan te geven. Ik heb na mijn onderzoek besloten om het roer volledig om te gooien en mij te laten omscholen. Een jaar later gaat het nog steeds heel goed. Studeren gaat prima en ook binnen mijn werk heb ik de juiste keuze gemaakt. Hoe moeilijk dat ook was. Werkplezier betekent voor mij doen waar je gelukkig van wordt en waar je voldoening uit haalt. En dat is wat ik nu doe.”

Begeleiding Roads

“De begeleiding bij Roads heb ik ervaren als no-nonsense en heel eerlijk. Mijn coach was onbevooroordeeld en was er als je haar nodig had. Zoals mijn coach altijd heeft gezegd: ‘Ik ga je niet aan de hand meenemen, maar zit wel achterop als je mij nodig hebt”. Deze benadering is heel fijn en geef je uiteindelijk het vertrouwen dat je nodig hebt om weer aan de slag te kunnen op de arbeidsmarkt. Aan de hand van mijn sterke punten en valkuilen zijn we samen op zoek gegaan. Natuurlijk heb ik de stap zelf gemaakt om uiteindelijk te gaan doen wat ik nu doe, maar dit zou zeker niet gelukt zijn zonder het traject bij Roads. Zij geven je handvatten en inzichten in de mogelijkheden die er zijn. En niet onbelangrijk: er is begrip. Bij Roads draait het niet om de cliënt zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen. Het contact met de coach verliep prima. Via de e-mail of de telefoon werd er vrij snel gereageerd. De gesprekken waren constructief en eerlijk.”

Tips

“Toen mij werd voorgesteld om naar Roads te gaan raakte ik in blinde paniek. Ik voelde alles door mijn vingers glippen. Het idee dat ik een 2e spoortraject “moest” gaan volgen gaf mij het gevoel dat men van mij af wilde. Door Roads en natuurlijk ook door mijn vorige werkgever ben ik tot bepaalde inzichten gekomen. Bijvoorbeeld dat aan jezelf werken en op de arbeidsmarkt weer lekker meedraaien helemaal niet slecht is. Ik zou dit werk nooit hebben uitgevoerd zonder de begeleiding van Roads. Ik wil mijn trajectcoach en haar benadering hier dan ook nogmaals voor bedanken. Als iemand dezelfde paniek zou voelen weet dan dat deze paniek voorbijgaat. Roads begrijpt deze als geen ander en wil je graag verder helpen. Tot slot hebben ook het voeren van netwerkgesprekken en het doen van vrijwilligerswerk mij enorm geholpen om het vertrouwen weer te vinden.”

Brenda is een gefingeerde naam, in verband met de privacy van de geïnterviewde. 

Mark

Mark heeft een succesvol IPS-traject bij Roads gevolgd en deelt dit graag.

“Ik wil nu ook vooral genieten van het leven want dat is iets wat ik nu weer kan!”

Kun je iets over jezelf vertellen? 

Mijn naam is Mark, ik ben 24 jaar en woon in Amsterdam-West. Ik werk vier dagen in de week bij een fruitbedrijf. Tijdens mijn studie muziek, iets wat mijn passie is, ontwikkelde ik depressieve klachten maar ik wist eigenlijk niet wat dit precies was. Toen ik op een gegeven moment zo depressief was, besloot ik dat ik iets moest gaan doen. Per toeval zag ik online een vacature bij een bedrijf dat fruitpakketten uitlevert aan bedrijven. Ik ben daar toen in de productie begonnen. Ook al voelde ik me tijdens dat werk een zombie en was ik erg ongelukkig, ik heb het toch nog een half jaar vol gehouden. Ik voelde me ook wel langzaam beter en op een gegeven moment kon ik aan de slag in een kantoorfunctie. Voor mijn gevoel ging het eigenlijk te goed en toen bleek dat ik een manische episode had. Daarna belandde ik weer in depressie en begon ik aan lithium (medicijn voor bipolaire stoornis) en ging ik ook veel sporten.

Hoe ben je bij Roads terecht gekomen?

Ik volgde al bij Roads een IPS traject voordat ik bij dit bedrijf startte. Mijn trajectcoach ondersteunde me bijvoorbeeld met het UWV en was vooral een luisterend oor. Een hele empathische persoon die me altijd graag wilde helpen, echt een enorme steun voor mij. Ik ben bij mijn coach terecht gekomen omdat ik bij Mentrum (ggz kliniek) in behandeling was voor mijn stoornis. Tijdens een vorige depressie is mijn coach meegegaan voor een gesprek met mijn HR manager. Het heeft ervoor gezorgd dat ik weer de eerste stap durfde te zeggen om aan de slag te gaan. Achteraf lijkt het dan mee te vallen maar dat moment zelf was heel lastig. Ook tijdens andere moment heeft hij me begeleid. Bijvoorbeeld tijdens een bezoek aan de bedrijfsarts en naar een plek waar ik muziek kon maken.

Wat betekent werk voor jou?

Werk betekent veel voor mij: het geeft me structuur, het dwingt me op een bepaalde tijd op te staan, ik heb een daginvulling en het geeft mij afleiding. Het heeft echt enorm bijgedragen aan mijn herstel. In het begin was ik op mijn werk helemaal niet open over mijn stoornis. Dat heeft echt tijd nodig gehad. Ik heb gelukkig een hele goede band met mijn leidinggevende en we zijn een soort vrienden geworden. Ik kan hem altijd bellen, zelfs in het weekend. Ik heb echt geluk gehad met mijn werkgever en manager. Beiden wilden ook echt dat ik eruit kwam. Daardoor ging ik met een prettig gevoel iedere dag naar mijn werk. Het werkt ook in hun voordeel omdat ik zelf ook hierdoor gestimuleerd werd om eraan te werken en weer op het juiste pad te komen. De wil vanuit de werkgever om voor iemand te zorgen is echt belangrijk. Uiteindelijk zorgt een gelukkige werknemer er ook voor dat hij of zij kan excelleren in wat hij of zij doet en hier heeft een bedrijf alleen maar profijt van. Op een gegeven moment zal ik mijn verhaal wel delen met andere collega’s. Ik vind het belangrijk dat ze geen verkeerde aannames over mij doen. Wanneer ze me langer en beter kennen, voel ik me veiliger om open te zijn tegenover hen.

Heb je ook veel aan je naaste omgeving?

Jazeker, ik heb ook veel steun gehad aan mijn familie en goede vrienden tijdens mijn depressie. Maar er zijn ook een heleboel mensen die er niets van snappen en daardoor er ook niet voor mij konden zijn.

Hoe kijk je naar jouw IPS coach?

Wat er voor mij bovenuit steekt als ik denk aan mijn coach is compassie. Het is echt iemand die graag wil dat het beter met je gaat en toegewijd is aan zijn cliënten. Er waren veel momenten dat ik me zo geholpen en daardoor erg opgelucht voelde dat ik hem daarvoor echt bewonderde. Ik vind dat echt een gave. Het is heel fijn een coach te kunnen hebben die je letterlijk meeneemt in de stappen die je gaat maken. Uiteindelijk doe je het zelf maar iemand die inzicht geeft in jouw handelen en twijfels bij jezelf wegneemt. Hierdoor worden dingen gewoon makkelijker. Ik ben daarom ook erg dankbaar voor alle steun van mijn coach.

Hoe zie je jouw toekomst?

Voorlopig blijf ik hier nog wel werken. Momenteel werk ik bij de klantenservice maar ik doe ook vaak administratief werk zoals het maken van prijsopgaves. In de toekomst wil ik me weer meer bezig gaan houden met muziek en ik ben nu ook bezig met het opzetten van een webshop. En ik wil nu ook vooral genieten van het leven want dat is iets wat ik nu weer kan.

Mark is een gefingeerde naam, in verband met de privacy van de geïnterviewde. 

Rodney

Rodney heeft een succesvol IPS-traject bij Roads gevolgd en deelt dit graag.

“Werken maakt mij gelukkig en geeft mij voldoening.”

Kun je iets over jezelf vertellen? 

Mijn naam is Rodney en ik ben 34 jaar. Ik woon sinds 2014 zelfstandig in Amsterdam. In mijn vrije tijd luister ik graag naar muziek. Ook maak ik Engelstalige hiphop en schrijf ik Nederlandstalige R&B teksten. Ik heb ook ambities om iets met acteren te doen. Ik heb mij aangemeld voor een kennismaking in het theater. Ze zijn bezig om een theaterstuk te maken over mensen met psychoses. Het repeteren duurt negen maanden en dan gaan ze het theaterstuk uitvoeren. Met mijn achtergrond vind ik dat heel interessant, dus wie weet. Ik heb ook al eens in een minifilm gespeeld. Liefde overwint alles, daar ging de film over. Ik kreeg er een kleine vergoeding voor, maar desondanks was het zeker de moeite waard. Muziek maken en acteren is een uitlaatklep. Ik vind het prettig om mijzelf creatief te uiten in de vorm van een ander personage. Het voelt als een goede therapiesessie.

Hoe ben je bij Roads terecht gekomen?

Voordat ik mijn huidige baan kreeg, volgde ik al een IPS-traject. Ik ben bij Roads terecht gekomen, omdat ik last had van meerdere psychoses. Ik sliep soms dagenlang niet en had last van hallucinaties. Mijn trajectcoach bij Roads was een luisterend oor en heeft mij geïnformeerd over de mogelijkheden. Samen met haar ben ik op zoek gegaan naar een betaalde baan. In de tussenperiode heb ik vrijwilligerswerk gedaan. Naast het doen van vrijwilligerswerk ben ik samen met mijn coach op zoek gegaan naar vacatures en ik heb op meerdere functies gereageerd.

Het is uiteindelijk gelukt om een betaalde baan te vinden. Ik kreeg een baan in de thuiszorg als huishoudelijke medewerker. Ik heb dat werk een aantal maanden gedaan. Helaas kreeg ik toen een terugval en ben ik voor de vijfde keer opgenomen. Deze opname voelt als de ‘beste’ keer, omdat ‘ie voelde als een echte eye opener.

Het werk als huishoudelijk medewerker vond ik niet heel erg uitdagend. Vervolgens ben ik aan de slag als klantenservicemedewerker bij Schiphol en later de Bijenkorf. Ook dat paste niet zo goed bij mij. Op een gegeven moment zag ik op de banenmarkt een flyer van Pantar. Dat leek mij heel interessant, omdat ik graag fysieke werkzaamheden verricht. Ik heb mijn contactgegevens achtergelaten. Later ben ik in contact gekomen met een tussenpersoon van het DWI bij Gemeente Amsterdam. Deze persoon stelde voor om te reageren op een vacaturen bij Sport & Bos van Gemeente Amsterdam.

Toen ben ik op gesprek geweest en dat verliep goed. Wel hadden ze een betere functie voor mij in gedachte, namelijk bij de Sporthallen. Ik heb namelijk een beveiligingsachtergrond en kan goed toezichthouden.

Wat betekent werk voor jou?

Met mijn baan bij de Sporthallen ben ik ontzettend blij. Het is een gezonde werkplek. Ik doe weer actief mee in de samenleving. Het werkt brengt mij ook sociale contacten. Mensen die ook geïnteresseerd zijn in sport, beweging en scholing. Ik ga nooit met tegenzin naar het werk. Het maakt mij gelukkig en geeft mij voldoening.

Heb je ook veel aan je naaste omgeving?

Jazeker, een hele fijne band met zus, broertje en moeder. We zien elkaar als vrienden. Mijn moeder staat open voor goede gesprekken, maar ook voor luchtige grappen.

Hoe kijk je naar jouw IPS coach?

Mijn IPS coach is er nog steeds voor mij. Het is makkelijk om bij haar mijn verhaal te doen en ze denkt altijd mee. Soms klop ik aan als ik iets niet weet, bijvoorbeeld over mijn salaris. Dan helpt zij mee om mijn doelen – wanneer mogelijk – te behalen.

Hoe zie je jouw toekomst?

Mijn toekomst ziet er uitdagend uit. Ik ben op dit moment bezig om een certificaat te behalen als stagebegeleider. Dan kan ik stagiaires begeleiden op mijn werk. Natuurlijk wil ik er financieel ieder jaar op vooruitgaan. Laatst heb ik een vast contract gekregen en dat in de coronaperiode! Ik hoop dat ik hier kan werken tot en met mijn pensioen. Natuurlijk ben ik nooit uitgeleerd, dus ik hoop dat ik opleiding en trainingen kan blijven volgen. Ik heb op dit moment een huisje, auto en een vast contract. Het enige wat ontbreekt is een vrouw en een kind!

Rodney is een gefingeerde naam, in verband met de privacy van de geïnterviewde. 

Brigitte

Brigitte heeft een succesvol IPS-traject bij Roads gevolgd en deelt dit graag.

“Ik ben op dit moment waar ik wil zijn.”

Kun je iets over jezelf vertellen? 

Ik ben Brigitte, 45 jaar en ik woon al een aantal jaar samen in Delft. Ik heb twee bonuskinderen. In mijn vrije tijd houd ik van wandelen en zwemmen. Op dit moment werk ik in de zorgsector met hele fijne collega’s. Mijn leven zag er een tijd geleden heel anders uit. Door mijn doorzettingsvermogen en de steun van mijn IPS-trajectcoach ben ik er weer bovenop gekomen. Ik ben ontzettend trots op waar ik nu sta. Mijn einddoel was om mijn eigen geld te verdienen en dat doe ik nu met alle plezier.

Hoe ben je bij Roads terecht gekomen?

Toen ik mijn eerste psychose kreeg was ik 35. Ik was op dat moment al een lange periode werkloos waardoor ik mij ging afzonderen uit schaamte. Ik zag in een golfbeweging een eng gezicht op de muur verschijnen en had niet door dat dat niet normaal was. Uiteindelijk heb ik me vrijwillig laten opnemen. Na mijn ontslag uit de kliniek ging het een paar jaar goed. Totdat ik stress kreeg op mijn vorige werk. Ik liet me weer opnemen in de kliniek. Doordat de medicatie niet aansloeg, belandde ik opnieuw in een psychose. Toen ben ik bij Roads terecht gekomen. Tijdens de opname kwam mijn IPS-trajectcoach bij mij langs om te praten over hoe ik weer kon terugkeren in mijn baan.

Wat betekent werk voor jou?

Dat is best wel lastig om te beschrijven. Voor mij betekent het dat je lekker bezig bent en er voldoening uithaalt. Die voldoening is voor mij heel belangrijk. Daarnaast vind ik het sociale aspect van werk heel belangrijk. Een leuke werksfeer met fijne collega’s. Daarom ben ik zo gelukkig met mijn huidige baan.

Heb je ook veel aan je naaste omgeving?

Ja, dat heb ik zeker! Mijn broer heeft mij echt gesteund door dik en dun. Hij is er voor mij geweest toen ik mij liet opnemen in de kliniek. Op dit moment heb ik een lieve partner die van mijn verleden weet. Hij heeft heel veel geduld met mij. Ik heb één keer een terugval gehad en toen is hij aldoor positief gebleven.

Hoe kijk je naar jouw IPS coach?

Mijn IPS-trajectcoach is mijn rots in de branding geweest. Zij heeft onvoorwaardelijke steun gegeven in moeilijke tijden. Mijn coach is het hele traject positief gebleven en heeft mij gestimuleerd bij het vinden van een nieuwe baan. Na mijn ontslag uit de kliniek kreeg ik dagbehandeling en ben ik begonnen met re-integreren. Ik sprak regelmatig met mijn IPS-trajectcoach over hoe het ging, soms met mijn manager erbij. Mijn IPS-trajectcoach ging ook mee naar de bedrijfsarts. Dat gaf mij steun. Mijn bedrijfsarts en werkgever stelden het trouwens ook op prijs dat zij meekwam.

Hoe gaat het nu met je? 

Het gaat nu heel goed met mij. Zoals ik eerder aangaf, heb ik één keer een terugval gehad. Dat was tijdens mijn huidige baan. Toen moest ik mij ziekmelden. Ik wilde snel weer aan het werk om mijn werkritme te blijven vasthouden. Mijn collega’s hebben wel een andere Brigitte gezien. Ik was niet helemaal mijzelf. De medicijnen zijn toen iets verhoogd en ik heb hulp gezocht in de GGZ. Toen is het eigenlijk vanzelf weer beter gegaan. Ik heb het natuurlijk wel goed in de gaten gehouden.

Mijn werkgever is heel tevreden over mij en ik krijg goede beoordelingen. Mijn sterke punten komen in deze baan naar voren. Zo ben ik niet zo goed met computers, maar dat hoeft bij deze baan ook helemaal niet. Ik ben op dit moment waar ik wil zijn. Ik zou tegen iedereen willen zeggen: “blijf volhouden.” Er gloort licht aan het einde van de tunnel. Er komen betere tijden aan. Ik hoop dat andere mensen hier kracht uit putten.

Brigitte is een gefingeerde naam, in verband met de privacy van de geïnterviewde. 

 

e-integratie ervaringen

Samenwerken met Roads
"Roads werkt!"
ISO 9001 HKZ

Disclaimer | Privacy- en Cookiebeleid | © 2021 Roads - Alle rechten voorbehouden | Realisatie: Lemon

Arkin